18 Ιουλ 2013

Ερευνώντας τα σκάνδαλα: η ζημιά της Unistraum ξεπερνά το δισεκατομμύριο, ενώ καταγράφονται και οι παραπλανήσεις του κοινού από την Τράπεζα Κύπρου

Δεφτερη Ανάγνωση, Τεύχος 17-24 Ιουλίου 2013-07-18
(Το blog φιλοξενεί προσωρινά τις εβδομαδιαίες εκδόσεις της Δ.Α. μέχρι την μεταφορά
του online περιοδικού σε νέο site )
Για καθημερινά σχόλια: Facebook: www.facebook.com/DefteriAnaynosi



[η διορισμένη επιτροπή ακούει και σιωπά επιλεκτικά ενώ η επιτροπή κεφαλαιαγοράς μπαίνει δυναμικά στην διερεύνηση]

Η παρουσία του κ.Καρυδα και η αίσθηση ότι και πάλιν η ερευνητική χαρίστηκε ευνοϊκά στις υπεκφυγές ενός κατά τεκμήριο εμπλεκομένου σε πολλαπλά σκάνδαλα στην Τράπεζα Κύπρου, ήταν ένα έμμεσο υπόστρωμα των συζητήσεων την εβδομάδα που πέρασε. Οι ανακοινώσεις του ΠΑΣΕΧΑ λ.χ. ήταν εκφραστικές για το τι άφησαν τα μέλη της επιτροπής να περάσει απαρατήρητο. Η παρουσία του κ.Αριστοδημου ήταν επίσης ανάλογη – η επιτροπή προτίμησε να αφήσει να περάσουν τα δύσκολα για τον κ. Αριστοδήμου. Η πιο ενδιαφέρουσα όμως κατάθεση ήταν του κ. Ε. Ξενοφώντος ιδιαίτερα σε σχέση με την Uniastrum – την τράπεζα για την οποία ξεκίνησε ποινική έρευνα.
Με δεδομένη την μεροληπτική στάση των μελών της διορισμένης ερευνητικής, οι ανακοινώσεις της επιτροπής κεφαλαιαγοράς [Ε.Κ.], ήρθαν να γεμίσουν ένα κενό. Με ανακοίνωση της στις 12/7 η Ε.Κ. μια πρώτη απόφαση καταδίκης της τράπεζας Κύπρου για παραβίαση κανονισμών πληροφόρησης του κοινού και των επενδυτών για την αγορά ελληνικών ομόλογων το 2009-10.

Η διορισμένη επιτροπή, οι μεροληπτικές ερωτήσεις και οι ανάλογες προκαταλήψεις

Σε αυτά τα πλαίσια η αναζήτηση του τι συνέβηκε φαίνεται να αποδεικνύεται σαφώς δύσκολη δουλεία για την επιτροπή που διόρισε η κυβέρνηση. Η αρχική τους εμφάνιση ήταν έτσι και αλλιώς προβληματική αφού φάνηκε ότι δεν είχαν γνώση του αντικειμένου και έμμεσα η όχι καθοδηγούνταν από το πλαίσιο των ερωτήσεων που φαινόταν ότι καθόριζαν άλλοι. Ακολούθως φάνηκε μια έκδηλη μεροληπτική στάση των ίδιων: οι μονομερείς ερωτήσεις από ακριβοπληρωμένους δικαστές γιατί δεν παίρνονταν μέτρα περικοπών, χωρίς να γίνεται καμία αναφορά στο ποιοι εμπόδιζαν η περιόριζαν τα μέτρα για αύξηση των εσόδων ήταν αποκαλυπτική όσο και προβληματική για την κατανόηση των οικονομικών δεδομένων. Ακολούθησε η επίσης αισθητή προκατάληψη στην προσέγγιση διαφόρων ατόμων: ο κ. Σαρρης λ.χ. σχεδόν προστατεύθηκε, δεν ρωτήθηκε για την θητεία του πριν το 2008, αλλα και για τα ουσιώδη της περιόδου πριν το κούρεμα. Αντίθετα στην περίπτωση του κ. Καζαμία οι ερωτήσεις ήταν επαναλαμβανόμενες με μια περίπτωση [ένα σημείωμα που υποβλήθηκε στον τότε υπουργό από άτομα που είχαν καταθέσει επίσης στην επιτροπή] που έδειχνε σαφώς ότι τα μέλη της επιτροπής δεν είχαν καν γνώση εγγράφων που εξηγούσαν τα δεδομένα. Και τίθεται βέβαια θέμα αν κάποιοι δίνουν κατ’ επιλογή έγγραφα, η αν γίνεται μεροληπτική επιλογή και προβολη.Αναλογα μπορει να πει καποιος και για την παραδοξη τακτικη τους να ρωτουν μερικους για δηλωσεις τους στον τυπο, ενώ να αποφευγουν να κανουν το ιδιο για αλλους – η περιπτωση λ.χ. του Ν. Παπαδόπουλου και των δηλώσεων του για την βιωσιμότητα των τραπεζών μετά το κούρεμα του φθινοπώρου του 2011 ήταν χαρακτηριστική. Και ανάλογα φαίνεται να γίνεται και με τα στελέχη της τράπεζας Κύπρου.

Όταν το θέμα έφτασε στα τραπεζιτικά η επιτροπή ξαφνικά αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει με υποθέσεις που ήταν στα δικαστήρια – για όσους δεν το πρόσεξαν όμως αυτό σήμαινε ότι ο κ. Σαρρης της Λαϊκής θα απαλλασσόταν και πάλι από πολλές δύσκολες ερωτήσεις. Είναι δύσκολο πια να μην νοιώσει κάποιος ότι, μερικοί έστω, στην επιτροπή δεν θέλουν να ανοίξουν στην δημόσια συζήτηση προβληματικά θέματα.

Οι καταθέσεις των τραπεζιτών και η υποψία μεροληπτικής στάσης απέναντι τους: μετά τον κ. Κυπρη η διορισμένη επιτροπή φάνηκε να ευνοεί την προσπάθεια μετατόπισης θεμάτων από τον κ. Καρυδα

Αρχικά η επιτροπή άκουσε τον κ. Κυπρη και μετά άλλους αξιωματούχους που μίλησαν για τα μπόνους και τις αμοιβές. Και μετά εμφανίστηκε ο κ.Καρυδας. Ουσιαστικά εκπροσωπούσαν δυο διαφορετικές τάσεις μέσα στην Τράπεζα Κύπρου – ο μεν κ. Κυπρη είχε ταχθεί λ.χ. ενάντια στην διατήρηση ελληνικών ομολόγων, ενώ ο κ. Καρυδας φέρεται από τις δυο έρευνες που έγιναν να συμμετείχε άμεσα σε συνεργασία με τον κ. Ηλιαδη. Οπότε οι κινήσεις της επιτροπής είναι και αξιοσημείωτες στο εσωτερικό πλαίσιο της Τράπεζας – αν ευνοούν δηλαδή μια τάση απέναντι σε κάποια άλλη κλπ. Διότι σαφώς ένας από τα 3 μέλη, ο κ. Κραμβη έχει άμεσες σχέσεις με την οικογένεια Πολυβίου η οποία εκτός από μεγαλοδικηγόροι της τράπεζας ανήκουν και στην ιστορική οικογένεια που έλεγχε της τράπεζα.
Η στάση της επιτροπής άλλαξε και πάλι αισθητά – ενώ για τον κ. Καρυδα υπήρχαν σαφή τεκμήρια από έρευνες και για την αγορά ελληνικών ομόλογων το 2009 – 10 αλλα και για την εμπλοκή του στο θέμα της ρουμανικής τράπεζας, τα μέλη της επιτροπής τον άφησαν απλά να λέει ότι ήθελε, και να μεταφέρει το θέμα στο ότι η Ομόνοια ζήτησε δάνειο και δεν το πήρε, γιατί προσλήφθηκε η γυναίκα του Α. Κυπριανού κλπ, αποφεύγοντας να το ρωτήσουν για την ρουμανική τράπεζα με βάση τα διαθέσιμα τεκμήρια είτε για τις αντιφάσεις των όσων έλεγε με τις υπάρχουσες έρευνες. Το ότι δεν αρθρώθηκε καν η λογική ερώτηση αν δόθηκαν δάνεια σε αλλα σωματεία αφού έγινε αναφορά σε δάνειο που δεν δόθηκε στην Ομόνοια, ήταν επίσης εκφραστικό μια προκατελειμενης στάσης. Το ότι μια μερίδα των ΜΜΕ πρόβαλε έντονα αυτήν την προσπάθεια μετατόπισης – ενώ λ.χ. τις προηγούμενες καταθέσεις για τα μπονους τις είχαν στις εσωτερικές σελίδες ήταν εκφραστικό. Μερικές εφημερίδες άλλωστε, όπως ο Πολίτης, έχουν προϊστορία στην προσπάθεια συγκάλυψης του θέματος της αγοράς των ομολόγων και των ευθυνών του κ. Καρυδα. Κατά τα αλλα ο κ. Καρυδας φάνηκε να προσπαθεί να φορτώσει τις ευθύνες σε άλλον άτομο της διευθυντικής ομάδας, τον κ. Πατσαλιδη – αλλα και αυτό το θέμα έπεσε στα μαλακά γιατί αγγίζει ένα άλλο θέμα: την διαγραφή των ηλεκτρονικών αρχείων στην τράπεζα Κύπρου. Ο μεν Καρυδας βέβαια φαίνεται να αγωνίζεται να μετατοπίσει τις ευθύνες – αλλα το θέμα της διαγραφής των αρχείων αγγίζει και άλλους και φτάνει μέχρι τον Ορφανιδη.

Οι ερωτήσεις για τα δάνεια του κ.Αριστροδημου δεν έγιναν, όπως δεν έγιναν και οι ερωτήσεις στον κ. Σαρρη για την πώληση των καταστημάτων στην Ελλάδα

Την Παρασκευή 12/7 παρουσιάστηκαν 2 πρώην πρόεδροι της Τράπεζας Κύπρου, οι κ. Αριστοδήμου και Ιωάννου. Ο κ. Αριστοδήμου προσπάθησε να υποστηρίξει ότι είχαν γίνει επαφές για να «παρθούν μέτρα» για τις επιπτώσεις από το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων. Το τι μετρα ζητουσε δεν αποσαφηνιστικε – η θεση του ότι επρεπε να ζητηθουν χρηματα  για τις κυπριακες τραπεζες φαινοταν σαν η δικαιολογια ενός ενοχου που αφου ανεχτηκε την αγορα των ομολογων μετα απλα ζητουσε να ανα,λαβει καποιος άλλος την ευθυνη. Το να ζητησει η Κυπρος στηριξη για τις τραπεζες όπως φανηκε και το 20012 σημαινε μνημονιο. Δωρεαν στηριξη δεν υπαρχει – ιδιαιτερα για τα τραπεζες. Η σταης του κ. Αριστοδημου ηταν σαφως αρντητικη για τις επικρισεςι προς τις τραπεζες – ανηκει σε αυτους που πιστευαν προφανως ότι θα επρεπε να πληρωθουν οι ζημιες των τραπεζων χωρις καν να τις πληροφορηθει το κοινο.  Και φυσικα τετοια ερωτηση – αν πιστευε δηλαδη ότι ηταν νομικα η ηθικα ορθο  να μην αποκαλυψει ο πρωην προεδρος τις ευθυνες των τραπεζων-  δεν τεθηκε. Στον κ. Αριστοδήμου έγιναν και ερωτήσεις για δάνεια και διαγραφές δανείων, αλλα, με βάση τα ΜΜΕ δεν  φαίνεται να ρωτήθηκε ο ίδιος για τα δικά του δάνεια. Πέρασε και αυτό στα λογοκρινομενα θέματα. Όπως και οι σχέσεις του με τον κ.Καρυδα και η Ηλιαδη. Αξίζει λοιπόν να δει κάποιος και τα εσωτραπεζιτικα συμφέροντα που εκφράζουν οι επιλεκτικές ερωτήσεις της επιτροπής.

Ο κ. Ιωάννου εστίασε στο ότι ήταν «απόλυτο λάθος» η πώληση των καταστημάτων στην Ελλάδα το οποίο ονόμασε «χάρισμα». Διαφώνησε επίσης με το ότι υποβλήθηκε η τράπεζα Κύπρου στο ίδιο καθεστώς εξυγίανσης με την Λαϊκή.

Η κατάθεση Ξενοφώντος: η θεωρία της «πίεσης από την ελληνική κυβέρνηση για τα ομόλογα», η ευνοιοκρατία για τα μπόνους του κ. Ηλιαδη, το πραγματικό κόστος της Uniastrum, και η λογοκρισία για τις παρεμβάσεις του «κύκλου γύρω από τον Κληριδη»

Την Τρίτη 17/7 κατέθεσε ο κ. Ε. Ξενοφώντος, πρώην μέλος του Δ.Σ. Η πρόκληση του είναι ενδιαφέρουσα αφού δεν αναμένεται να προσκληθούν όλα τα μέλη του Δ.Σ.
Η πρώτη πληροφορία που κατάθεσε είναι ενδιαφέρουσα και φαίνεται να κινείται προς την κάλυψη των κ. Ηλιαδη και Καρυδα. Ισχυρίστηκε ότι έγινε παρέμβαση εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης για την επαναφορά των ελληνικών ομόλογων τα οποία είχε πωλήσει η τράπεζα Κύπρου. Αυτή η δήλωση είναι η πρώτη φορά που γίνεται και χωρίς τεκμηρίωση δεν σημαίνει πολλά – ούτε ο ίδιος κ. Καρυδας δεν φάνηκε να εστιάζει σε κάτι τέτοιο. Εκτός αν η πρόσκληση και η δήλωση έγινε για να προλειανθεί το έδαφος για την δικαιολογία Ηλιαδη. Αλλα και πάλιν η αγορά των ομόλογων έγινε μυστικά και δεν ανακοινώθηκε παρά μετά από μήνες. Άρα τι λογική είχε μια μυστική επαναγορα; Ακόμα όμως και αν δεχθεί κάποιος ότι η ελληνική κυβέρνηση εκβίασε την τράπεζα Κύπρου [ίσως σε σχέση με τις επενδύσεις της στην Ελλάδα] η επαναφορά από την δευτερογενή αγορά είχε μίζες και η μη δημοσιοποίηση τους, αφήνει σαφώς ανοικτή την εκδοχή ότι οι «πιέσεις» είναι δικαιολογίες. Πάντως ο κ. Ξενοφώντος είχε καταγράψει την άποψη του σε σημείωμα από το Μάιο του 2012 [δυο χρόνια μετά το γεγονός δηλαδή και ενώ η τράπεζα όδευε, μυστικά και πάλιν, να ζητήσει κρατική στήριξη] όπου παραδεχόταν: «Εμείς ως ομάδα δεν βάλαμε τα του οίκου μας σε τάξη. Έγινε ένα έγκλημα κατά της Τράπεζας, τους μέτοχους και της οικονομίας.»
Κατά τα αλλα παραδέχθηκε ότι τα μπόνους εισήχθηκαν για τον κ. Ηλιαδη και για το χατίρι του «άλλαξε όλη η δομή των αμοιβών». Το άτομο που επέβαλε αυτήν την αλλαγή και τον Ηλιαδη ήταν ο κ. Τριανταφυλλίδης. Άρα η οικογένεια Τριανταφυλλίδη Πολυβίου ήταν πίσω από το golden boy – και προφανώς και πίσω από την στρατηγική, μερικών έστω, από τις ερωτήσεις της ερευνητικής με τον κ. Κραμβη.
Όσον αφορά την απομυθοποίηση, αφού το έθεσε ο κ. Καρυδας, ρωτήθηκε και ο κ. Ξενοφώντος και συμπλήρωσε την εικόνα που επιλεκτικά άφησε εκτός ο κ.Καρυδας. Σύμφωνα με την μαρτυρία του παρεμβάσεις στην τράπεζα έκανε ο Σπύρος Κυπριανού και ο Γ. Κληριδης – τον οποίο προσπάθησε να συγκαλύψει κάπως με το ότι είπε στον Τριανταφυλλίδη «κάποτε θα σου τηλεφωνώ, αλλα όταν θα κλείνω το τηλέφωνο να πετάς το όνομα». Τώρα πότε ήταν το "κάποτε", και σε ποιον έλεγε την αλήθεια ο κ. Γλαύκος είναι άξιον απορίας. Αλλα ο κ. Ξενοφώντος συμπλήρωσε ότι προσλήφθηκε και η κόρη του, και ότι «άλλοι γύρω από τον Κληριδη το εκμεταλλεύτηκαν». Την άλλη μέρα αυτό δεν ήταν πρωτοσέλιδο ούτε στον Πολίτη ούτε στην Αλήθεια, ούτε στον Φιλελεύθερο. Και για τα δάνεια και τις διαγραφές ανάφερε ότι υπάρχει διαδικασία και ότι έγιναν για άτομα από όλες τις παρατάξεις. Αλλα αυτό μάλλον το ερευνά πιο αναλυτικά η επιτροπή θεσμών – και εδώ φαίνεται να είναι σαν γλειφιτζούρι μετατόπισης.
 Η πιο ενδιαφέρουσα κωδικοποίηση πάντως ήταν ότι η Τράπεζα Κύπρου πλήρωσε ήδη 700 με 800 εκατομμύρια επιπρόσθετα [πληρώθηκαν ήδη 565 εκατ. για την αγορά] για την Uniastrum, ενώ η πώληση της είναι « αμφίβολο αν θα αποδώσει 80 με 100 εκατ.». Άρα η ζημιά ανεβαίνει στα 1, 36 δις. Άμα αναλογιστεί κάποιος τις προειδοποιήσεις και την επιμονή του κ. Ορφανιδη το σκάνδαλο είναι εντυπωσιακό. Και είναι επίσης ενδιαφέρον πως μερικοί στα ΜΜΕ προσπάθησαν να το κουκουλώσουν όταν το έθεσε ο κ. Καρογιαν.Αλλα ο φιλελευθερος το ειχε σε μια μια μικρη ειδησουλα στο πρωτοσελιδο. Και μόνο ο Π. Χαραλάμπους στον οικονομικό φιλελεύθερο το σχολίασε. Εστίασε στα δισεκατομμύρια που κυκλοφορούσαν και τις υπόγειες μίζες. Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας όμως ήταν αλλού – προσπαθούσε να καλύψει την προσπάθεια του Χάσικου να αλλάξει θέμα με το οικόπεδο του πεθερού που δεν πουλήθηκε, και την προσπάθεια επίθεσης στην ΣΥΤΑ.
Την Τετάρτη 17/7 κατέθεσε ο κ. Αρτεμη σύμφωνα με τον οποίο στην σύσκεψη που έγινε στο προεδρικό στις 23/3/2013  είχε πια διαμορφωθεί η θέση ότι θα έμενε η Τράπεζα Κύπρου. Αυτό που φαίνεται έντονα σε όλους τους εμπλεκόμενους της εν λόγω Τράπεζας είναι η προσπάθεια αν αποφύγουν το γεγονός ότι η δική τους Τράπεζα διασώθηκε [με ευνοιοκρατική επιλογή] ενώ η Λαϊκή διαλύθηκε – ενώ η στάση των ευρωπαίων ήταν να αντιμετωπιστούν και οι δυο το ίδιο.

Αυτή την εβδομάδα επίσης η επιτροπή αποφάσισε ότι δεν θα εξέταζε το θέμα των αξιόγραφων το οποίο βρίσκεται ενώπιον δικαστηρίων. Με αυτήν την λογική τα περισσότερα ζητήματα της Λαϊκής είναι εκτός συζήτησης – ήδη ο κ. Βγενοπουλος κίνησε και ο ίδιος αγωγές κατά της διαχειρίστριας της Λαϊκής. Οπότε η ουσία και τα αιτια της κρίσης θα πλανιούνται σε δικαστικές αποφάσεις για χρόνια ενδεχομένως. Το ότι το θέμα δεν θα είναι αντικείμενο διερεύνησης μόνο σε κυπριακά δικαστήρια είναι ενδιαφερον. Ήδη οι αντιφάσεις του κυπριακού δικαστικού σώματος αρχίζουν να φαίνονται έντονα και Η διορισμένη επιτροπή δεν φαίνεται να βοηθΑ στο image building. Ισως να είναι και τα μη κυπριακα δικαστηρια, «μια καποια λυση..»

Οι πραγματικές έρευνες: από την επιτροπή θεσμών της Βουλής στην επιτροπή κεφαλαιαγοράς

Σε αυτό το πλαίσιο η κατανόηση του τι συνέβηκε δύσκολα θα βγει από την επιτροπή. Ισως να πρεπει να δει καποιος και με ποιες τάσεις των τραπεζιτών φαίνεται να ταυτίζεται η επιτροπή η εστω μεριδα της – πέρα από τις πολιτικές της προκαταλήψεις. Αντίθετα οι επιτροπή θεσμών της Βουλής [η οποία είναι πιο αντιπροσωπευτική] προχώρησε από μόνη της στην διερεύνηση και άνοιξε το θέμα των δανείων της Λαϊκής  βοηθώντας και στην δημόσια συζήτηση του θέματος. Και εκεί ο κ. Σαρρης, όταν ρωτηθηκε χωρις την «προστασια» έκανε και τις σοβαρές δηλώσεις για το τι έγινε πριν το κούρεμα.

Ανάλογο ρόλο φαίνεται να έχει αναλάβει και η επιτροπή κεφαλαιαγοράς. Έτσι ενώ στην διορισμένη επιτροπή ο Καρυδας έλεγε ότι τον βόλευε για να αλλάξει θέμα και τα μέλη της επιτροπή φαίνονταν να του στρώνουν το  χαλί, η επιτροπή κεφαλαιαγοράς την επόμενη, καταδίκαζε της τράπεζα Κύπρου διότι παραπλάνησε το κοινό και κάλεσε «σε παραστάσεις τα πρώην μέλη του ΔΣ για τα ελληνικά ομόλογα». Η ανακοίνωση σε σύγκριση με την στάση των μελών της επιτροπής απέναντι στον κ. Καρυδα και τα συμφέροντα που εκπροσωπεί, ήταν εκφραστική. Υποδείκνυε ουσιαστικά τα ερωτήματα που η διορισμένη επιτροπή απέφυγε να ρωτήσει. Τουλάχιστον όταν κλήθηκε ο κ.Ξενοφωντος την επόμενη εβδομάδα ρωτήθηκε και για τις επίμαχες μέρες: «Ο πρόεδρος της επιτροπής Γεώργιος Πικης κάλεσε τον κ. Ξενοφώντος να τοποθετηθεί στο γεγονός ότι ενώ ο κ. Γιάννης Κυπρης δήλωνε σε ΜΜΕ ότι πωλήθηκαν τα ελληνικά ομόλογα, την ίδια μέρα έγιναν επαναγορες τους.» Ο κ. Καρυδας απλά δήλωνε ότι όλοι εγκρίναν τα πάντα και άλλαζε θέμα βολικά αφού η επιτροπή δεν του έθετε τα τεκμήρια. Σαν συνέχεια εκείνων των ερευνών η επιτροπή κεφαλαιαγοράς ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε διερεύνηση της υπόθεσης της ρουμανικής τράπεζας Transylvania αλλα και για τα δάνεια της Marfin.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί και η παρέμβαση του ΠΑΣΕΧΑ. Σύμφωνα με την καταγγελία ο κ. Καρυδας είχε ψευδομαρτυρήσει σε δικαστήριο της Ρουμανίας για την υπόθεση εξαγοράς της Transylvania. Επίσης «δημιούργησε ζημιά πέραν των 360 εκατομμυρίων ευρω ως συνέπεια της αγοράς των inflation linked bonds σύμφωνα με έρευνα της ίδιας της τράπεζας Κύπρου και πέρα από το 1.9 δις ζημιά που προέκυψε από το κούρεμα των risk free ελληνικών ομόλογων  Είχε αρκετά να συγκαλύψει ο κ. Καρυδας. Όμως ο ΠΑΣΕΧΑ κατέθεσε και νέες πληροφορίες για το επίμαχο στέλεχος των ομόλογων: «..ο Νικόλας Καρυδας προέβαινε σε παρατηρήσεις σε διευθυντές καταστημάτων της Τράπεζας Κύπρου και σε business centers γιατί δεν χρέωναν ακόμα ψηλότερα επιτόκια τους πελάτες της τράπεζας…» Είναι και αυτό μια ενδιαφέρουσα διάσταση που η διορισμένη επιτροπή δεν διερευνησε.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου