23 Ιουλ 2013

Τουρκοκυπριακο σχολιο για τις σειρηνες του Ιουλη...



Δεφτερη Αναγνωση
 
Αρκεί εσύ και εγώ να γίνουμε εμείς…

Του Νουρί Σιλάϊ *

Μόλις άρχισε να αχνοφέγγει η μέρα.
Ο ήλιος φανέρωσε το χρώμα του χωρίς ακόμα να φανερώσει τον εαυτό του.
Ήταν ο χορός του γαλάζιου του ουρανού με το πρώτο κόκκινο…
Έτοιμος ο ήλιος να γεννηθεί.
Εδώ είναι η Κύπρος...
Στο κέντρο της πρωτεύουσας της, της Λευκωσίας.
Από τις ημέρες είναι 20 Ιουλίου, από τα έτη είναι 2013…
Ώρα 05.35...
Ξεκίνησαν πάλι να ηχούν οι σειρήνες εκείνο το πρωί...
Ήταν ένα βαθύ βουητό...
Μια κραυγή που γεννούσε φόβο...
Μια φωνή που πήγαινε μακριά και επέστρεφε ακόμα πιο δυνατή...
Μια φωνή του πόνου, της οδύνης...
Ο αγγελιαφόρος μιας ατέλειωτης τραγωδίας...
***
Οι σειρήνες ήχησαν μόνο για πένα λεπτό...
Ώρα 05.36...
Οι σειρήνες σίγησαν...
Σήμερα στην Κύπρο, αυτή την ώρα, βγήκαν στην παραλία της Κερύνειας οι Τούρκοι στρατιώτες...
Κατέβηκαν με τα αλεξίπτωτα πάνω από τον Πενταδάκτυλο στη Μεσαορία οι στρατιώτες...
Είναι σήμερα το 39ο έτος εκείνης της μέρας...
Πρώτα το πραξικόπημα, μετά η εισβολή, η λεηλασία, ο πόνος, το δάκρυ...
Μια τραγωδία που μπήκε στο 39ο έτος της 39’uncu yılına girmiş bir trajedi...
Η Κύπρος εκείνο το πρωί διχοτομήθηκε...
20 Ιουλίου 1974...
Το δίδυμο του εγκλήματος της 15ης Ιουλίου 1974...
Εκείνη τη στιγμή άρχισε μια αιχμαλωσία που δεν γνωρίζει τέλος...
Οι σειρήνες θα σωπάσουν και εμείς θα μείνουμε πάλι μόνοι με την πραγματικότητα μας.
Θα συνεχίσουμε να ζούμε με το συρματόπλεγμα ανάμεσα μας και τους λογαριασμούς του εγκλήματος που δεν πληρώθηκαν ποτέ...
Το όπλο τους, το αίμα τους, το θάνατό τους, το βιασμό τους…
Εμείςπου νιώθουμε την άτιμη ζωή...
Εγώ είμαι Τουρκοκύπριος, εσύ Ελληνοκύπριος...
Δύο άνθρωποι ταλαιπωρημένοι που ζούμε σε αυτό το νησί…
Αυτές οι μέρες θα τελειώσουν…
Οι σειρήνες δε θα ηχήσουν ξανά...
Δεν θα ξαναπεράσουν από τους δρόμους τα τάνκς, ούτε οι άνθρωποι που θέλουν το άλλο μισό της πατρίδας τους θα περπατήσουν προς τα συρματοπλέγματα...
Εγώ είμαι Τουρκοκύπριος, εσύ Ελληνοκύπριος
Τη μέρα που εμείς θα γίνουμε ένα, οι σειρήνες θα σωπάσουν…
Δεν θα ηχήσουν ούτε τα ταμταμ της εισβολής, ούτε και οι καμπάνες του θανάτου…
Αρκεί εσύ και εγώ να γίνουμε εμείς…



* Ο Νουρί Σιλάϊ είναι ο διευθυντής της ειδησεογραφικής ιστοσελίδας Gazedda Kıbrıs

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου